Chen Yu

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 35

Dwarsliggen, tegendraads zijn heeft een erg negatieve bijklank. Je plaatst jezelf hiermee buiten de groep. Dat wordt al snel als hinderlijk ervaren. Als dwarsbomer/dwarsligger vorm je een obstakel, namelijk de boom die dwars over de weg ligt, daar moeten de anderen over of langs heen. You are a pain in the ass. Maar jij hebt een grondige hekel aan het samen in koor zingen. Jij wil solo. Weg van groepsgeest en groepsdruk, weg van voorgekauwd standaarddenken.

Allemaal bedenkingen die ik had toen ik zijn werk voor het eerst zag. Een artiest die zich wil losrukken uit de monotone sleur van het kuddebestaan. baah, booh en boeh willen gillen in plaats van dat eeuwige Bèèbèè!

Zijn werk toont het ons. In een groep van identieke klonen ontdek je één individu, eentje die er uitspringt, eentje die een apart gedrag vertoont. Eentje waar je onmiddelijk en onvoorwaardelijk sympathie voor gaat voelen.

met dwarsliggerij begin je best zeer jong

Artiesten zijn bij uitstek individualisten. Creativiteit vergt buiten kunde vooral scheppingskracht. Out of the box denken is de vereiste. Frisse ideeën, nieuwe invalshoeken en/of technieken. Yu is er zo eentje. Zijn werk interpreteren als een stille aanklacht tegen een te collectivistische Chinese samenleving is ook een mogelijkheid. Een aanzet tot nadenken en om, al is het ook maar voor even, te stoppen met die eeuwige meeblaterij.

Chen Yu werd geboren (1969) in de provincie Guizhou, China. Yu begon zijn carrière als graficus na zijn afstuderen van The Central Academy of Fine Art, Beijing (1993). Sindsdien kan men zijn werk overal ter wereld bewonderen tijdens groeps- en soloexposities.

Doorgaan met het lezen van “Chen Yu”

Atsushi Matsubayashi

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 34

U mag er een ander idee over hebben maar ik vind dat schilderen met waterverf verdomd moeilijk is. 

Dat komt omdat je het nooit helemaal zelf in de hand hebt. De kleur die je voor ogen had wordt net iets anders. Die verdomde laatste penseelstreek loopt/breidt uit over diverse vlakken en verknoeit het eindresultaat. Je kan niet corrigeren. Je moet verder met datgene wat het het nu geworden is. Je moet je overgeven aan de grilligheid en de eigenzinnigheid van het medium.

Het verklaart mijn grote bewondering voor meesters in dit vak. Artiesten als Atsushi dus. Zij slagen er wel in om schoonheid te scheppen met aquarel. Hij… ik ga van de veronderstelling uit dat het om een mannelijke kunstenaar gaat (tot mijn grote frustratie vond ik amper gegevens)… hij tovert met zijn penselen, speelt met kleuren en laat me duizelend naar lucht happen, niet uit ademnood maar omdat het zo crimineel mooi is.
Kijk en oordeel zelf.

Studeerde en gradueerde aan de kunstfaculteit van Nihon en woont in Ito-Takahara, Japan. Organisator van de Ito-Takahara Aquarel Studio Cursus.

zijn instagramaccount:
https://instagram.com/atsushi_painting?igshid=1hbbpgrf5s9s8

Tang Wei Min

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 33

Om te genieten van een kunstwerk hoef je niet per se naar een museum of kunstgalerij. Die zijn, in het geval van Tang Wei Min, trouwens niet erg dicht bij de deur.

Neem je vrede met een afbeelding op internet en de resolutie is voldoende dan lukt het vanuit je huiskamer. Je kan ze tegenwoordig zelfs via je smart-tv uitgebreider bekijken om zo nog meer in vervoering te raken. 

zonder te verpinken kijkt ze je stilzwijgend aan.

…zonder te verpinken kijkt ze je stilzwijgend aan. Ze is mooi, ze is jong en toch krijg jij, ja jij alleen, haar volle aandacht. Daar ben je blij om, wie zou dat niet zijn? Ze observeert je, ze analyseert je, ze kent geen schroom. Meisje, wie ben je? Vertel.

Tang Wei Min werd geboren in Yong Zhou, provincie Hunan in 1971. Hij studeerde af aan de kunstafdeling van Hunan Standard College, waar hij in 1991 in de discipline olieverf schilderen afstudeerde. Sindsdien leeft hij als professionele olieverfschilder.

Tang is een praktiserend zenboeddhist en zijn werk staat vol met symbolen van het boeddhisme. Momenteel woont Tang in een klooster in de buurt van zijn geboorteplaats, om geestelijk rein te zijn voor het schilderen van kunst, en om omringd te worden door de objecten die hij in zijn kunst – wereld van het oude China – afbeeldt. Tang beschouwt schilderkunst als zijn manier om harmonie, balans en schoonheid in de wereld te brengen.

Zijn werk wordt vergeleken met veel van de oude meesters, waaronder Rembrandt en Vermeer. Tang heeft het vermogen om een dramatische spanning te creëren via contrasten tussen licht en donker. Hij gebruikt meerdere lagen in één schilderij, waarbij hij zorgvuldig laag voor laag opbouwt, met name in de gezichten en handen. Hij gebruikt ook veelzijdige penseelstreken met een meeslepende textuur, die vaak worden gezien in zijn kostuums en stoffen.

Deze technieken brengen de gelaagdheid, symboliek en spiritualiteit van zijn schilderijen tot uiting. Zijn werk wijst ons op het belang van stilte, puurheid en eenvoud. (grotendeels uit het Engels vertaald zie link)

https://www.lottongallery.com/artist/1515-tang-wei-min/cv?ppage=60

Chie Shimizu

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 32

“Mijn werk gaat over de eeuwige vraag die tijdens iemands leven opkomt: wat is de betekenis van het menselijk bestaan?”, zegt de kunstenares. “De mens lijkt nietig en kwetsbaar temidden de onmetelijkheid van de natuur en toch is elk leven uniek en vol energie. Ik geloof dat de korte duur van ons leven in verhouding is met wat anders zo groot lijkt”… dit zei Chie Shimizu tijdens een interview (in Hi Fructose the new contemporary art magazine).

Trachten te begrijpen wat een kunstenaar bezielt is één ding, proberen te doorgronden wat je zelf voelt bij het bekijken ervan een ander. Sculpturen hebben altijd al mijn aandacht getrokken. Tijdens recente citytrips (precorona tijden) zocht ik steeds de plekjes op waar zij zich bevonden. Het karakter van een straat, een plein, ja zelfs een stad wordt in belangrijke mate bepaald door aanwezige topwerken. 

Tot op vandaag begrijp ik nog steeds niet waarom Chie Shimizu met haar creaties mijn hart sneller doet slaan. Toch bleef, ook nadat ik gaandeweg meer van haar werk te zien kreeg, mijn adoratie onaangetast. Ik ervoer een soort onverklaarbare heerlijke vreugde. Echt, ze is geweldig! Bovendien houdt ze dat niveau in al haar werken. Mocht het nog niet duidelijk zijn, ik ben een fan. En ja het zal wel persoonlijk zijn maar wie weet krijg ik nu een heus leger medebewonderaars.

Chie Shimizu werd geboren in Japan in 1971. Ze behaalde haar BFA  aan de Tokyo University of the Arts in 1993 en haar MFA in beeldhouwkunst aan de New York Academy of Art in 2001. 

Ze heeft verschillende tentoonstellingen kunnen realiseren van zowel sculpturen als olieverfschilderijen. in Tokio en Kanagawa, Japan. Haar werk werd tentoongesteld op tal van locaties in New York, waaronder Island Weiss Gallery, Mark Miller Gallery, Dillon Gallery, Booth Gallery en Fresh Window Gallery. Het werk van Shimizu is ook opgenomen in privécollecties over de hele wereld, van de Verenigde Staten tot Duitsland, Turkije, Israël, Peru en Japan. Ze woont en werkt momenteel in Queens, New York.

Andres Barrioquinto

een zoektocht naar schoonheid

AZIATIISCHE KUNST deel 31

een overvloed aan details vragen om meer dan een vluchtige blik

Hoedje af, petje af en het hoofd nederig buigen voor creativiteit en vakmanschap. Die neiging heb ik bijna automatisch wanneer zo een rasartiest mijn internetpad kruist. Mijn voorraad aan superlatieven is ook maar beperkt en er teveel gebruik van maken schaadt mijn geloofwaardigheid. Dus buig ik het kalende hoofd terwijl ik het deksel (hoofddeksel) kortstondig verwijder. Chapeau! 

Deze artiest met de met “erren” verzadigde naam verenigt inderdaad kunde met creativiteit. Andres Barrioquinto, de in Manilla geboren (1975) Filipino, werd bekend door zijn surealistische gelaagde portretten met in Japanse stijl geschilderde patronen. 

Tijdens zijn tienerjaren verbleef hij in Hongkong. Dat had alles te maken met het feit dat zijn vader om beroepsredenen (schrijver/uitgever) meermaals van locatie wisselde. Invloeden waren bijgevolg veelvuldig en divers.

In 2000 besloot de toen 25jarige te gaan studeren in de Santo Tomas universiteit in Manilla (Fine Arts and Design). Zoals zovelen schilderde hij aanvankelijk realistisch. Daarna worstelde hij zich langzaam door het moeilijke proces dat het vinden van een eigen stijl altijd wel is. Een proces dat nooit kan worden afgesloten en altijd blijft evolueren.

zelfbewuste poses

Josephine Linggar

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST aflevering 30

Josephine Linggar, geboren in Jember, Oost-Java, 1943, legde zich vrij laat in haar leven toe op het schilderen. Toch slaagde ze er tot nog toe in om zo een slordige 500 schilderijen te maken. Gegeerde werken overigens want ze werden inmiddels grotendeels verkocht aan kunstliefhebbers in Indonesië en in het buitenland.

Ze schildert mooie elegante vrouwen met bijzonder veel aandacht voor houding en klederdracht, vanzelfsprekend te verklaren door haar verleden als modeontwerpster. Aantrekkelijk en sierlijk, vol expressie en karakter dan weer ingetogen en soms peinzend mediterend, de kunstenares slaagt er wonderwel in ons een inkijk te geven in de ziel van Indonesische vrouwen. Het zijn sterke, zelfzekere vrouwen en in al hun verleidelijkheid altijd waardig en sereen.

Josephine werd en wordt geïnspireerd door het werk van de Nederlandse schilder Willem Gerard Hofker (1902-1981). Toegegeven, hier en nu vind ik het verdomd spijtig dat ik me in deze reeks enkel beperk tot “Aziatische kunst” want… ach hoe mooi kon die man schilderen, maar..euh niets houdt u tegen om hem even te googlen.  

“Zijn sepia- en bruinachtige kleuren, de poses van de figuren, zijn allemaal heel natuurlijk en thematisch. Alles was eenvoudig maar tegelijkertijd rijk en elegant”, schrijft Josephine Linggar over Hofker in haar boek Primmadonna uit 2001.

Deze aflevering verplaatste ons even naar het decor van Bali en Java, hun traditionele ceremoniën en dansen. Weet dat Indonesië een immens groot land is met een grote verscheidenheid aan volken culturen. Later dus gegarandeerd meer van dit. Aziatische kunst heeft zoveel te bieden en wij Westerlingen hebben nauwelijks een idee. Laten we het daarom samen ontdekken.

Josephine Linggar schildert momenteel fulltime en woont in Jakarta.

Purnendu Mandal

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 29

“Voortschrijdende inzichten” kunnen enkel gedijen in een open geest. Gebrek aan openheid leidt nu eenmaal tot verstarring. Dat kan je je in een zoektocht naar schoonheid niet permitteren. Vol ver- en bewondering kijken en genieten naar scheppende creativiteit, daar gaat het om.

Neem nou deze Indiase artiest die zich in zijn werk bijna uitsluitend toelegt op het leven in de miljoenenstad Kolkata (Calcutta). Een thuis voor 14,7 miljoen West-Bengalezen en dat woordje “thuis” zegt het helemaal. Wat voor anderen een onleefbare, beklemmende, nerveuze, vervuilde, lawaaierige stad is, is voor hen de plaats waar ze opgroeiden, familie, vrienden en werk hebben. Zo klaar als een klontje: een inwoner ziet zijn omgeving vanuit een ander perspectief dan een reiziger. 

Purnendu Mandal werkt in olie- en acrylverf op canvas. Typisch voor hem is dat hij de stad veel en graag afbeeldt tijdens of na hevige regens, schemering of nacht. Niet de gemakkelijkste omstandigheden dus, maar ja moessonregens zijn realiteit in tropische regio’s. Dan leeft de stad een fractie trager. Er is minder verkeer en enkel diegenen die niets ander kunnen moeten zich verplaatsen. Die specifieke omstandigheden zien we hier.

links boven Purnendu Mandal

Visuele effecten als veranderende kleurschakeringen door regenvlagen en -druppels, mist, de reflecties van het natte wegoppervlak, worden in een impressionistische stijl meesterlijk op doek vastgelegd. 

Een ding is zeker, een ding staat vast. Schoonheid schuilt in alles, zelfs in stomende grootsteden tijdens moessonregens. Dat is me duidelijk geworden.

Purnendu Mandal werd geboren op 10 januari 1980 in het district Malda, West-Bengalen, India en volgde zijn kunstopleiding aan het Government College of Art & Craft, Kolkata. 

Ali Ne’ma

op zoek naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 28

de messenslijper (scharensliep)

We zouden het bijna vergeten maar er is ook nog een Westelijk deel aan het continent Azië. Wetende dat Aziė bij de Bosporus in Turkije begint en aan de overzijde van het Oeralgebergte, iets Noordelijker dan. De term “Aziatische kunst” overkoepelt en behelst bijgevolg alle kunstenaars van dit gigantische gebied. Neem nu Irak. Ja, misschien een voortreffelijk idee! Het Bagdad anno 2020 lijkt misschien nog op een spreekwoordelijke puinhoop maar we weten dat er bloemetjes bloeien op puin en verschroeide aarde. Voor die bloemetjes zorgen de creatievelingen, de kunstenaars onder ons. Ali Ne’ma is er zo eentje.

De schilderijen van deze jonge Irakees vallen op door gedurfde penseelstreken en een prachtig kleurenpalet. Ze lijken te vibreren van leven en beweging. Hoe doet ie het? Hoe slaagt hij erin om zelfs in zijn portretten dergelijke effecten te creëren? Niets is star, niets is statisch in zijn werk.

Hij neemt ons mee naar het dagelijkse leven in en rond zijn geliefde Bagdad. De gewone mensen, ambachtslui, muzikanten, ouderlingen, dit is de Oriënt, de onbekende wereld voor velen van ons. Eën ding is heel erg duidelijk, hij houdt van zijn land en zijn cultuur. 

Toen ik de messenslijper voor het eerst zag op het internet was ik ogenblikkelijk overtuigd van het vakmanschap van deze artiest. Later werd dit alleen maar bevestigd. Kijk eens naar zijn paarden en duiven. Straks galopperen, vliegen ze weg en laten een omkaderde leegte achter.

Voor meer info zie: 

ttps://wooarts.com/ali-neema/

Ikenaga Yasunari

op zoek naar schoonheid

AZIATISCHE KUNS5 deel 29

Wanneer u, net als ik, houdt van mooi en verfijnd, zacht, puur en vertederend. Wanneer u gefascineerd bent door de schoonheid van vrouwen en er nooit of te nimmer genoeg van krijgt. Wanneer u gebiologeerd bent door Aziatische exotiek dan…

…zal u vroeg of laat en bijna onvermijdelijk Ikenaga Yasunari’s werk gaan bewonderen. En omdat “laat” neigt naar pure tijdsverspilling help ik u graag hem “vroeg(er)” te ontdekken.

Geïnspireerd door de eeuwenoude traditionele Japanse tekenstijl “Nihonga” schildert Yasunari op linnen met traditionele (of hadt u het anders verwacht?) penselen zijn buitenaards mooie vrouwen.

Schilderen op linnen geeft alvast een typische textuur. Kenmerkend is ook zijn beperkt kleurenpalet (waaronder sepia) dat hij gebruikt. Dit geeft een bijna vintage/nostalgische sfeer en de blikken van de mooie dames “ogen” bijwijlen melancholisch.

Hij werd geboren (1965) in de prefectuur Oita te Japan en studeerde aan het Midorigaoka High School (college of Arts and Culture). Zijn eerste kunstboek in 2014 werd een long-seller. Dankzij zijn aanzienlijk succes werden zijn werken veelvuldig aan de man gebracht als posters en prints, postkaarten en kalenders. Zelfs buiten Japan worden zijn ontwerpen gebruikt als cover voor boekomslagen of als hoofding van briefpapier.

Wil u weten hoe hij schildert en hoe lang hij over een schilderij doet, wil u zijn atelier bezoeken? Kijk dan via deze link.

Mitsuru Ichikawa

een zoektocht naar schoonheid

AZIATISCHE KUNST deel 27

Schoonheid op het spoor komen om die dan te delen met anderen, met jullie bijvoorbeeld. Het is een zoektocht waar ik intens van geniet. Elke ontdekking wordt vergezeld van een geluksmoment. Ook dat wil je dan delen. Zo begrijp ik maar niet waarom tal van miljardairs kunst opkopen om het in kluizen op te bergen. Verscholen in het duister kunnen deze werken dan rustig doen waarvoor ze aangekocht werden, in geldwaarde stijgen. Foute boel!

Een flinke scheut serotonine (het gelukshormoon) joeg door mijn aders toen ik het werk van de Japanese Mitsuru Ichikawa voor het eerst zag. Zo mooi en tegelijkertijd o zo fragiel,  zo uniek, zo kleurrijk, zo mysterieus!

Haar werken bestaan uit verschillende lagen met verschillende materialen (soms glinsterende) en ze gebruikt diverse technieken. Zo creëert ze haar typische regenboogstijl. Kenmerkend is ook het gebruik van de “sgraffito”-techniek, gekend bij het vervaardigen van keramiek en fresco’s. Ze krast patronen in de tekening waardoor bijzondere effecten ontstaan. Zo krijg je een originele, herkenbare stijl die ze bijkomend bereikt door een bijzondere thematische keuze.

Ze vindt haar inspiratie in een psychologische concept van Carl Jung en drukt haar complexe mentale opvattingen over “leven” en “dood”, “virtualiteit” en “realiteit” uit met spiegels of andere objecten. 

’s Nachts sterft onze ziel en wordt, na zuivering veroorzaakt door onze dromen, ’s ochtends herboren (tot onze dood). Dat is ongeveer het hoofdthema van al haar werk geworden. De krastechnieken symboliseren de zuivering van de ziel.

Whatever, hoe het ook zij, je kan van haar werk houden zonder Carl Jungs theorieën te doorgronden. Maar nu we tenminste weten wat haar zieltje beroerd kijken we er toch even anders naar. 

Mitsuru heeft een eigen Instagramaccount:

https://instagram.com/mitsuruichikawaart?igshid=1sl7lqk2icgjs